<div> 
 พระมหาธาตุแก่นนคร(พระธาตุ ๙ ชั้น) 
 ตั้งอยู่ถนนกลางเมือง ภายในวัดหนองแวง (พระอารามหลวง) เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กก่ออิฐถือปูนเรือนยอดทรงเจดีย์ เป็นสถานที่บรรจุพระสารีริกธาตุ และรวบรวมคัมภีร์ ทางพระพุทธศาสนา บานประตู หน้าต่าง แต่ละชั้นแกะสลักภาพชาดก ภาพพุทธประวัติ ภาพประจำวัน ภาพแกะสลัก รูปพรหม ๑๖ ชั้น ภาพในพิธีการต่าง ๆ ภายในฝาผนังทั้ง ๔ ด้าน มีภาพประวัติเมืองขอนแก่น และชั้นที่ ๙ เป็นสถานที่ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุกลางบุษบก และเป็นหอชมวิวทิวทัศน์ตัวเมืองขอนแก่นที่สวยงามทั้ง ๔ ด้าน 
 ศาลเจ้าเทพารักษ์หลักเมือง 
 เป็นสถานที่เคารพสักการะของชาวขอนแก่น ตั้งอยู่หน้าศาลาสุขใจ ถนนเทพารักษ์ หน้าเทศบาลนครขอนแก่น ท่านเจ้าคุณปู่พระราชสารธรรมมุนีและหลวงธุรนัยพินิจ อดีตผู้ว่าราชการ จังหวัดขอนแก่นได้ริเริ่มสร้างขึ้นโดยนำหลักศิลาจารึกจากโบราณสถานในท้องที่อำเภอชุมแพมาประกอบพิธีทางพุทธศาสนา และตั้งเป็นศาลหลักเมืองเมื่อวันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๙
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น 
 เตั้งอยู่ถนนหลังศูนย์ราชการ เป็นที่เก็บและจัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปวัตถุอันมีค่าตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงสมัยประวัติศาสตร์ มีการจัดแสดงโครงกระดูกมนุษย์ยุคหินใหม่ที่บ้านเชียงและเครื่องมือเครื่องใช้ของผู้คนในยุคนั้น สิ่งที่ควรชมสำหรับพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ คือใบเสมาหินทราย ขนาดใหญ่เป็นงานพุทธศิลป์สมัยทวาราวดี จำหลักภาพพุทธประวัติที่งดงามและสมบูรณ์มาก พบที่เมืองฟ้าแดดสูงยาง จังหวัดกาฬสินธุ์ นอกจากนั้นยังมีศิลปะวัตถุสมัยขอมหรือลพบุรี ได้แก่ ทับหลังจากปราสาทหินในภาคอีสาน นอกเหนือจากโบราณวัตถุที่พบในท้องถิ่นแล้ว ที่นี่ยังจัดแสดงศิลปะวัตถุสมัยอื่นไว้ด้วย เช่น สุโขทัย อยุธยา เป็นต้น และส่วนหนึ่งก็จัดแสดงข้าวของเครื่องใช้พื้นบ้านไว้ด้วย เหมาะสำหรับผู้ที่สนใจศึกษาด้านประวัติศาสตร์ โบราณคดี และชีวิตความเป็นอยู่ของคนอีสาน
เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา ๐๙.๐๐-๑๖.๐๐ น. ค่าเข้าชมชาวไทย ๒๐ บาท ชาวต่างประเทศ ๑๐๐ บาท รายละเอียดเพิ่มเติม โทร. ๐ ๔๓๒๔ ๖๑๗๐
 บึงแก่นนคร 
 ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลกลางเมืองขอนแก่น เป็นบึงขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ ๖๐๓ ไร่ นอกจากจะเป็น ที่ประดิษฐานอนุสาวรีย์ "เจ้าเพี้ยเมืองแพน" ผู้ก่อตั้งเมืองขอนแก่นแล้ว ยังเป็นสถานที่ที่ประชาชนนิยมมาพักผ่อน และ ทำกิจกรรมนันทนาการ เพราะมีบรรยากาศสบาย ๆ พื้นที่โดยรอบร่มรื่นด้วยต้นไม้ มีสวนสุขภาพ ประดับด้วยประติมากรรมรูปต่าง ๆ ดูเพลินตา
 โฮงมูนมังเมืองขอนแก่น 
 คือหอที่รวบรวมเรื่องราวอันเป็นที่มาของเมืองขอนแก่น เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่สะท้อนให้เห็นถึงสภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของชาวขอนแก่นตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน จัดตั้งขึ้นเพื่อเชื่อมโยง ให้ชุมชนเกิดความรักและหวงแหนท้องถิ่นของตนเองและเป็นศูนย์กลางการศึกษาค้นคว้าข้อมูลประวัติเมืองขอนแก่น โดยอาศัยผู้เฒ่าผู้แก่และชาวขอนแก่นเป็นผู้ให้ข้อมูล โดยแบ่งพื้นที่จัดนิทรรศการออกเป็น ๕ โซน คือ โซนที่ ๑ แนะนำเมืองขอนแก่น โซนที่ ๒ ประวัติศาสตร์ของเมืองขอนแก่นและวัฒนธรรมโบราณ ที่มีอายุยาวนานมากกว่า ๓,๐๐๐-๕,๐๐๐ ปี นับตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โซนที่ ๓ การตั้งเมือง โซนที่ ๔ บ้านเมืองและวิถีชีวิตของชาวขอนแก่น โซนที่ ๕ ขอนแก่นวันนี้ นำเสนอภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของชาวขอนแก่นในปัจจุบันด้วยการนำเสนอวัฒธรรมประเพณีที่ยังคงปฏิบัติสืบต่อกันมา
 
เปิดให้เข้าชมทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ตั้งแต่เวลา ๐๙.๐๐-๑๗.๐๐ น. ค่าเข้าชมผู้ใหญ่ ๒๐ บาท เด็ก ๑๐ บาท ชาวต่างชาติ ๙๐ บาท สอบถามรายละเอียด โทร. ๐ ๔๓๒๗ ๑๑๗๓
 หอศิลปะวัฒนธรรม
 ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ทางด้านประตูสีฐาน เป็นสถานที่จัดนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะแขนงต่างๆ และรวบรวมเรื่องราวทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น ภูมิศาสตร์กายภาพ โบราณคดี ชาติพันธุ์วิทยา สถาปัตยกรรมอีสาน ภูมิปัญญาพื้นบ้าน และอีสานในยุคปัจจุบัน โดยใช้เทคโนโลยี ที่ทันสมัย
สอบถามรายละเอียดโทร. ๐ ๔๓๓๓ ๒๐๓๕
 สิมอีสาน
 วัดป่าแสงอรุณ ตั้งอยู่ในวัดป่าแสงอรุณ ตำบลพระลับ ห่างจากศาลากลางจังหวัด ๓ กิโลเมตร ตามเส้นทางขอนแก่น-กาฬสินธุ์ เป็นอุโบสถหรือสิมอีสานที่มีความวิจิตรงดงามของอาคารและภาพเขียนฝาผนังลายผ้าไหมมัดหมี่ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดขอนแก่น เพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษาเรียนรู้และอนุรักษ์สถาปัตยกรรมท้องถิ่น
สิมและฮูปแต้มสินไซ วัดไชยศรี
 วัตั้งอยู่บ้านสาวะถี ตำบลสาวะถี เป็นวัดเก่าแก่ตั้งมาตั้งแต่ปี ๒๕๐๘ มีอาคาร ที่สำคัญคือ สิมหรือโบสถ์แบบพื้นบ้านอีสานที่มีจิตรกรรมฝาผนัง (ฮูปแต้ม) เรื่องราวทางพุทธศาสนา วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิตของคนอีสาน และวรรณกรรมพื้นเมืองเรื่องสังข์สินไซ ที่งดงามมาก
 
การเดินทาง จากตัวเมืองขอนแก่นไปตามถนนมะลิวัลย์ (ขอนแก่น-บ้านฝาง) กิโลเมตรที่ ๑๔ เข้าเส้นทาง ขก.๒๐๐๙ แยกขวาไปบ้านสาวะถี ผ่านบ้านม่วง รวมระยะทางจากตัวเมือง ๒๐ กิโลเมตร
มหารัตนเจดีย์ศรีไตรโลกธาตุ
 ตั้งอยู่ในวัดทุ่งเศรษฐี หมู่ที่ ๘ บ้านหนองไฮ ถนนบายพาสขอนแก่น-กาฬสินธุ์ ตำบลพระลับ ห่างจากตัวเมือง ๗ กิโลเมตร เป็นเจดีย์ที่มีความงดงาม แสดงถึงศิลปะร่วมสมัยที่ผสมผสานกับศิลปะพื้นบ้านอีสานได้อย่างลงตัวและงดงาม สร้างตามคติความเชื่อในเรื่องจุดบรรจบของสามโลก ซึ่งประกอบด้วย โลกสวรรค์ โลกมนุษย์ และโลกบาดาล ใต้มหาเจดีย์ฯ ยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปพระองค์ดำที่งดงามมาก และเป็นห้องแสดงปริศนาธรรม ผู้ที่มากราบไหว้บูชามหาเจดีย์ฯ สามารถเรียนรู้เกี่ยวกับเจดีย์องค์สำคัญสามองค์ของสามโลก คือ เจดีย์จุฬามณีบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ นาคเจดีย์ในนาคภิภพ (บาดาล) มหาเจดีย์ศรีไตรโลกธาตุ (มนุษย์) ผู้ใดได้มาสักการบูชาที่มหาเจดีย์ฯ แห่งนี้เพียงแห่งเดียวย่อมเท่ากับได้กราบไหว้บูชามหาเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ ๓ แห่งในสามโลก
 
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. ๐๘ ๗๔๙๕ ๙๙๙๔
ตลาดต้นตาล
 ตั้ตั้งอยู่ถนนมิตรภาพ ใกล้บิ๊กซีขอนแก่น เป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่สำหรับนักท่องเที่ยว และ เป็นแหล่งพักผ่อนแบบสบายสบาย บรรยากาศในสวน บนพื้นที่สีเขียวอันร่มรื่นด้วยแมกไม้มากมายกว่า ๔๐ ไร่ มีพื้นที่ จอดรถมากกว่า ๑,๕๐๐ คัน
 
 เปิดบริการทุกวัน เวลา ๑๖.๐๐-๐๑.๐๐ น. สอบถามข้อมูล โทร. ๐ ๔๓๐๐ ๐๑๗๙

 </div>

อำเภอเมืองขอนแก่น

<div> 
 ถ้ำปู่หลุบ 
 อยู่ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๑ ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยแยกเป็นห้องๆ ได้ ๕ ห้องมีเกล็ดแวววาวระยิบระยับสวยงาม ภายในถ้ำมีน้ำขังตลอดปี 
ผานกเค้า 
 เป็นภูเขาสูงตั้งตระหง่านอยู่ริมลำน้ำพอง ห่างจากตัวเมืองขอนแก่น ๑๒๕ กิโลเมตร
ตามทางหลวง สายขอนแก่น-วังสะพุง (หมายเลข ๒ และ ๒๐๑) ผานกเค้าอยู่ทางด้านซ้ายมือของบ้านดงลาน ลักษณะของผานกเค้าเป็นภูเขาหินสีดำ มีต้นไม้ขึ้นปกคลุมอยู่ประปราย บริเวณที่จะมองเห็นเค้าโครงของนกเค้าได้ชัดเจนควรเดินเข้าไปในศูนย์เพาะชำกล้วยไม้ กองบำรุง กรมป่าไม้ ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม จะเห็นว่าลักษณะผาเหนือจะงอยปากขึ้นไปมีลักษณะเป็นหงอน ถัดลงมาเป็นหินกลมโค้งต่ำจากส่วนหงอนลงมาเป็นส่วนหัว ตรงกลางหัวมีรอยหินกะเทาะเป็นสีส้มอยู่ในตำแหน่งดวงตา ต่ำลงมาจากส่วนหัวเป็นแนวปีกทั้งสองข้างที่กางออก 
 </div>

อำเภอภูผาม่าน

<div> 
 อุทยานแห่งชาติน้ำพอง 
มีพื้นที่ทั้งสิ้น ๑๙๗ ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่หลายอำเภอในจังหวัดขอนแก่น ได้แก่ อุบลรัตน์ ภูเวียง บ้านฝาง มัญจาคีรี และโคกโพธิ์ชัย รวมถึงสองอำเภอในจังหวัดชัยภูมิ ได้แก่ บ้านแท่น และแก่งคร้อ ที่ทำการอุทยานฯ ตั้งอยู่บริเวณอ่างเก็บน้ำอุบลรัตน์ เป็นทั้งแหล่งต้นน้ำของลำน้ำชี ลำน้ำพอง เป็นแหล่งสมุนไพร มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ป่าเต็งรังและป่าดิบแล้ง ในบริเวณอุทยานมีจุดชมวิวอยู่หลายแห่ง ได้แก่ 
"จุดชมวิวหินช้างสี” เป็นกลุ่มหินใหญ่บนสันเขาป่าโสกแต้ ด้านข้างของหินมีรอยดินที่ช้างใช้ลำตัวสีก้อนหินติดอยู่ ใช้เวลาเดินเท้าจากที่ทำการประมาณ ๒ ชั่วโมง หรือโดยรถยนต์จากสวนป่าโสกแต้ ๘ กิโลเมตร จากจุดนี้จะมองเห็นทัศนียภาพของอ่างเก็บน้ำอุบลรัตน์ และเมืองขอนแก่น เดินเท้าจากจุดนี้ไป ๓๐ นาทีจะเป็น "จุดชมวิวพลาญชาด” เป็นลานหินที่มีต้นชาดขึ้นอยู่ ถัดไปคือ"ผาสวรรค์” เป็นหน้าผาบนเทือกเขาป่าโสกแต้อยู่บริเวณบ้านโนนสวรรค์ อำเภออุบลรัตน์ เป็นจุดชมทัศนียภาพของอ่างเก็บน้ำที่งดงามอีกจุดหนึ่ง ใช้เวลาเดินเท้าจากที่ทำการประมาณ ๒ ชั่วโมง สถานที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งก็คือ "โพนคำ” เป็นบ่อหินกลมคล้ายปล่องภูเขาไฟเกิดจากสภาพทางธรณีวิทยา 
 
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ อุทยานแห่งชาติน้ำพอง ตู้ ปณ. ๑๓ (ดอนโมง) อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น ๔๐๒๔๐ โทร. ๐ ๔๓๓๕ ๘๐๗๔ หรือ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช กรุงเทพมหานคร โทร. ๐ ๒๕๖๒ ๐๗๖๐ 
 
การเดินทาง สามารถเดินทางไปอุทยานฯ ได้ ๒ เส้นทาง คือ 
๑. จากตัวเมืองขอนแก่นไปตามทางหลวงหมายเลข ๑๒ ทางไปอำเภอชุมแพ ถึงหลักกิโลเมตรที่ ๓๐ แยกขวาเข้าบ้านผือไปประมาณ ๑๙ กิโลเมตร ตามเส้นทาง รพช. สายขอนแก่น ๓๐๓๔ (หนองแสง-ท่าเรือ) ระยะทาง ๔๙ กิโลเมตร 
๒. จากขอนแก่น-อำเภออุบลรัตน์ ตามทางหลวงหมายเลข ๒ ไปจังหวัดอุดรธานี แยกซ้ายเข้าอำเภออุบลรัตน์ ถึงตัวอำเภอจะมีแยกเลี้ยวซ้ายตามเส้นทาง รพช. สายขอนแก่น ๓๐๓๔ (หนองแสง-ท่าเรือ) เดินทางเลียบริมเขื่อนอุบลรัตน์มาอีกประมาณ ๒๐ กิโลเมตร จะถึงที่ทำการอุทยานฯ รวมระยะทาง ๖๕ กิโลเมตร
 </div>

อำเภอหนองเรือ

<div> 
 วัดอุดมคงคาคีรีเขต 
ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขา ตำบลบ้านโคก เป็นวัดป่าของหลวงปู่ผาง ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ ที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนทั่วไป ปัจจุบันท่านมรณภาพแล้ว แต่มีอนุสรณ์สถานที่บรรจุอัฐิของท่านอยู่ ภายใน ยังมีอัฐิของพระเกจิอาจารย์อีกหลายรูปจัดเรียงไว้ เป็นวัดที่เน้นการปฏิบัติวิปัสสนา 
 
การเดินทาง ไปตามเส้นทางขอนแก่น-ชุมแพ (ทางหลวงหมายเลข ๑๒) ๑๔ กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าเส้นทางสายบ้านทุ่ม-มัญจาคีรี (ทางหลวงหมายเลข ๒๐๖๒) อีก ๔๔ กิโลเมตร แล้วแยกเข้าเส้นทางสายมัญจาคีรี-ชัยภูมิ (ทางหลวงหมายเลข ๒๒๙) ๑๒ กิโลเมตร เลี้ยวขวาตามทางหลวงหมายเลข ๒๒๘๔ เข้าวัดอีก ๑๒ กิโลเมตร
</div>

อำเภอโคกโพธิ์ไชย

<div> 
 อุทยานไดโนเสาร์ศรีเวียง 
ตั้งอยู่ที่บ้านโนนจานเกี้ยว หมู่ที่ 8 ตำบลเมืองเก่าพัฒนา เป็นสวนสาธารณะริมเส้นทางระหว่างทางไปอุทยานแห่งชาติภูเวียง ฉากหลังเป็นเทือกเขาภูเวียง บริเวณภายในจัดทำเป็นสวนพักผ่อนสวนสุขภาพ มีโขดหิน น้ำตก บ่อน้ำ สวนหย่อม สนามนั่งเล่น ไดโนเสาร์จำลองเรียงรายทั่วบริเวณนับร้อยตัว บางตัวสามารถร้องได้ เคลื่อนไหวได้คล้ายของจริง เป็นไดโนเสาร์ที่มีการค้นพบฟอสซิลในภาคอีสาน 
 
การเดินทาง ใช้เส้นทางเดียวกับทางไปอุทยานแห่งชาติภูเวียง โดยเดินทางจากขอนแก่นถึงอำเภอภูเวียงระยะทาง ๗๐กิโลเมตร และเดินทางจากตัวอำเภอต่อไปอีก ๗ กิโลเมตร อุทยานศรีเวียงจะอยู่ด้านซ้ายมือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่ อุทยานแห่งชาติภูเวียง โทร. ๐ ๔๓๓๕ ๘๐๗๓ 

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง 
 เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ศึกษาวิจัยซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ภูเวียง ก่อตั้งโดยความร่วมมือระหว่างการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) จังหวัดขอนแก่นและกรมทรัพยากรธรณี เพื่อศึกษาค้นคว้า และเผยแพร่ความรู้ด้านทรัพยากรธรณีแก่สาธารณชน อาคารพิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็น ๓ ส่วน คือ ส่วนบริการ ส่วนวิชาการ และส่วนนิทรรศการ โดยในห้องจัดแสดงนิทรรศการ แบ่งพื้นที่แสดงเป็นการกำเนิดโลก หิน แร่ ซากดึกดำบรรพ์ และหุ่นจำลองไดโนเสาร์ เป็นต้น 
 
เปิดให้บริการระหว่างเวลา ๐๙.๐๐-๑๗.๐๐ น. ปิดบริการทุกวันจันทร์ (ยกเว้นวันจันทร์ที่ตรงกับวัดหยุดนักขัตฤกษ์จะเปิดให้บริการตามปกติ) 
 
สอบถามรายละเอียดได้ที่ศูนย์ศึกษาวิจัยซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ภูเวียง โทร. ๐ ๔๓๔๓ ๘๒๐๔-๖ (มีห้องน้ำและทางสำหรับคนพิการ) 

อุทยานแห่งชาติภูเวียง 
 ครอบคลุมอำเภอภูเวียง อำเภอสีชมพู อำเภอชุมแพและอำเภอเวียงเก่า มีพื้นที่ ๓๘๐ ตารางกิโลเมตร ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าบริเวณที่ราบสูงที่อยู่ในเขตประเทศไทยนั้น จะเคยเป็นที่อยู่ของไดโนเสาร์มาก่อน จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๙ มีการสำรวจแหล่งแร่ยูเรเนียมในบริเวณอุทยานแห่งชาติภูเวียง ระหว่างการสำรวจนักธรณีวิทยาได้ค้นพบซากกระดูกชิ้นหนึ่ง เมื่อส่งไปให้ผู้เชี่ยวชาญชาวฝรั่งเศสวิจัย ปรากฏว่าเป็นกระดูกหัวเข่าข้างซ้ายของไดโนเสาร์ จากนั้นนักสำรวจก็ได้ขุดค้นกันเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน บนยอดภูประตูตีหมา หลุมขุดค้นที่ ๑ ได้พบฟอสซิลไดโนเสาร์พันธุ์หนึ่ง (Sauropod) มีลำตัวสูงใหญ่ประมาณ ๑๕ เมตร คอยาว หางยาว เป็นพันธุ์กินพืชซึ่งไม่เคยพบที่ใดมาก่อน จึงได้อัญเชิญพระนามของสมเด็จพระเทพฯ มาตั้งชื่อไดโนเสาร์พันธุ์นี้เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติว่า "ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน่" (PhuwianggosaurusSirindhornae) และในบริเวณหลุมขุดค้นเดียวกัน นักสำรวจได้พบฟันของไดโนเสาร์ประเภทกินเนื้อปะปนอยู่มากกว่า ๑๐ ซี่ ทำให้สันนิษฐานได้ว่าซอโรพอดตัวนั้นอาจเป็นอาหารของเจ้าของฟันเหล่านี้
แต่ในกลุ่มฟันที่ขุดพบมีอยู่หนึ่งซี่ที่มีลักษณะแตกต่างออกไป เมื่อนำไปศึกษาปรากฏว่าเป็นลักษณะฟันไดโนเสาร์พันธุ์ใหม่ที่ไม่เคยค้นพบมาก่อนเช่นกัน จึงตั้งชื่อ เป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ นายวราวุธ สุธีธร ว่า "ไซแอมโมซอรัส สุธีธรนี่" (SiamosaurusSuteethorni)
ผู้สนใจสามารถเดินไปชมได้ หลุมขุดค้นที่ ๑ นั้นอยู่ไม่ไกลจากที่ทำการอุทยาน และ
ยังสามารถเดินไปชมหลุมขุดค้นที่ ๒ และ ๓ ซึ่งอยู่บริเวณใกล้เคียงด้วย ฟอสซิลของ "ไซแอมโมไทรันนัส อีสานเอ็นซิส" (SiamotyrannusIsanensis) เป็นสิ่งที่ชี้ว่าไดโนเสาร์ จำพวกไทรันโนซอร์มีต้นกำเนิดในทวีปเอเชีย เพราะฟอสซิลที่พบที่นี่เป็นชิ้นที่เก่าแก่
ที่สุด (๑๒๐-๑๓๐ ล้านปี) แต่กระดูกชิ้นนี้ได้นำไปจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ใน
กรมทรัพยากรธรณี กรุงเทพมหานคร บริเวณหินลาดป่าชาด หลุมขุดค้นที่ ๘ พบรอยเท้าไดโนเสาร์จำนวน ๖๘ รอย อายุประมาณ ๑๔๐ ล้านปี เกือบทั้งหมดเป็นรอยเท้าของไดโนเสาร์กินเนื้อพันธุ์เล็กที่สุดในโลกเดิน ๒ เท้า แต่หนึ่งในรอยเท้าเหล่านั้นมีขนาดใหญ่ ผิดจากรอยอื่น คาดว่าเป็นของคาร์โนซอรัส การไปชมควรเดินทางด้วยรถขับเคลื่อน ๔ ล้อ ใช้เวลาประมาณ ๑ ชั่วโมงห่างจากที่ทำการ ๑๙ กิโลเมตร ส่วนฟอสซิลดึกดำบรรพ์อื่นๆ ที่ขุดพบ เช่น ซากลูกไดโนเสาร์ ซากจระเข้ขนาดเล็ก ซากหอย ๑๕๐ ล้านปี จะอยู่กระจัดกระจายกันตามหลุมต่างๆ ความน่าสนใจของที่นี่ไม่ได้มีแต่เพียงไดโนเสาร์เท่านั้น ยังมีการพบร่องรอยอารยธรรมโบราณด้วย โดยพบ "พระพุทธรูปปางไสยาสน์” ประติมากรรมนูนสูงสลักบนหน้าผาของยอดเขาภูเวียง สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยพุทธศตวรรษที่ ๑๔ ลักษณะท่านอนได้รับอิทธิพลจากอินเดีย พระเศียรหนุนแนบกับต้นแขนขวา แขนซ้ายทอดไปตามลำพระองค์ นอกจากนี้"ถ้ำฝ่ามือแดง” ที่บ้านหินร่องมีงานศิลปะของมนุษย์ถ้ำโบราณ ลักษณะของภาพเกิดจากการพ่นสีแดงลงไปในขณะที่มือทาบกับผนังถ้ำก่อให้เกิดเป็นรูปฝ่ามือขึ้น ส่วนแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ในบริเวณอุทยานฯ จะมีน้ำตกอยู่สองสามแห่ง "น้ำตกทับพญาเสือ” เป็นน้ำตกเล็กๆ ตั้งอยู่ใกล้กับถ้ำฝ่ามือแดง "น้ำตกตาดฟ้า” เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ สูงประมาณ ๑๕ เมตร สามารถเข้าถึงได้ทางรถยนต์ อยู่ห่างจากอำเภอภูเวียง ๑๘ กิโลเมตรและขึ้นเขาไปอีก ๖ กิโลเมตร ตรงต่อไปจากน้ำตกตาดฟ้าอีก ๕ กิโลเมตร จะถึง "น้ำตกตาดกลาง” สูงประมาณ ๘ กิโลเมตร นอกจากน้ำตกก็ยังมีแหล่งท่องเที่ยวประเภททุ่งหญ้าและลานหิน ซึ่งจะมีดอกไม้ป่านานาพันธุ์บานในช่วงหลังฤดูฝน ได้แก่ "ทุ่งใหญ่เสาอาราม” "หินลาดวัวถ้ำกวาง” และ"หินลาดอ่างกบ” การเดินทาง จากตัวเมืองขอนแก่นใช้เส้นทางขอนแก่น-ชุมแพ (ทางหลวงหมายเลข ๑๒) เป็นระยะทาง ๔๘ กิโลเมตร แยกขวาเข้าทางหลวงหมายเลข ๒๐๓๘ เป็นระยะทาง ๑๘ กิโลเมตร ถึงอำเภอภูเวียง แล้วใช้เส้นทางภูเวียง-บ้านเมืองใหม่ ไปจนถึงกิโลเมตรที่ ๒๓ จะเป็นบริเวณที่เรียกว่า "ปากช่องภูเวียง” ซึ่งมีหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติภูเวียงตั้งอยู่ เดินทางต่อไปจนถึงกิโลเมตรที่ ๓๐ เลี้ยวซ้ายตรงทางเข้าอ่างเก็บน้ำบ้านโพธิ์ เป็นระยะทาง ๘ กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูเวียงที่ "ภูประตูตีหมา” ภายในอาคารมีการจัดแสดงนิทรรศการและซากกระดูกส่วนต่างๆ ของไดโนเสาร์ที่ขุดพบบริเวณภูเวียง โดยมีคำอธิบายลักษณะและการเกิดซากต่างๆ เหล่านี้ 
 
หากประสงค์จะเข้าชมเป็นหมู่คณะ และต้องการเจ้าหน้าที่นำชม ติดต่อได้ที่สำนักงานอุทยานฯ บริเวณ ภูประตูตีหมา โทร. ๐ ๔๓๓๕ ๘๐๗๓


 </div>

อำเภอเวียงเก่า

<div> 
 ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษาจังหวัดขอนแก่น 
อยู่บนเนื้อที่ ๕๑ ไร่ เป็นแหล่งวิทยาการด้าน วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีสำหรับเด็ก เยาวชน นิสิต นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ภายในอาคาร ๒ ชั้น ได้จัดให้มีนิทรรศการต่างๆ มากมาย เช่น ห้องเจ้าฟ้านักวิทยาศาสตร์ ซึ่งเก็บรวบรวมพระราชประวัติและผลงานของศาสตราจารย์ ดร.สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี นิทรรศการท่องแดนปิโตรเลียม นิทรรศการสึนามิ ห้องปฏิการทางวิทยาศาสตร์ นิทรรศการดาราศาสตร์และอวกาศ นอกจากนี้ยังมีอาคารนิทรรศการยูเรก้า อาคารชีวาลัย อาคารนิทรรศการเทคโนโลยีกับ ๑๐๘ อาชีพ อาคารนิทรรศการเศรษฐกิจพอเพียงและเทคโนโลยีที่เหมาะสม เป็นต้น ศูนย์วิทยาศาสตร์ฯ 
 
เปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา ๐๘.๓๐-๑๖.๓๐ น. ปิดวันเสาร์-อาทิตย์ ติดต่อสอบถามได้ที่ โทร. ๐ ๔๓๒๗ ๔๑๕๔ 

สิมวัดมัชฌิมวิทยาราม หรือวัดบ้านบ้านลาน 
ตั้งอยู่ที่บ้านลาน ตำบลบ้านลาน เป็นวัดที่เก่าแก่สร้างขึ้นราว ปี พ.ศ. ๒๔๗๐ มีภาพเขียนฮูปแต้มที่งดงามอยู่รอบด้านนอกตัวสิม เป็นฮูปแต้มแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับพระเวสสันดรชาดก โดยจิตรกรฝีมือดี
 
การเดินทาง จากตัวเมืองขอนแก่น ไปตามทางหลวงหมาเลข ๒ ถนนมิตรภาพ (ขอนแก่น-บ้านไผ่) ถึงสี่แยกบ้านไผ่เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข ๒๓ (บ้านไผ่-บรบือ) ประมาณ ๑๓ กิโลเมตร มีทางแยกขวาไป อำเภอเปือยน้อย ทางหลวงหมายเลข ๒๒๙๗ ไปอีก ๒ กิโลเมตร จะถึงวัดมัชฌิมวิทยาราม รวมระยะทางจากตัวเมือง ๖๐ กิโลเมตร
 
สิมวัดสนวนวารีพัฒนาราม 
จัดตั้งประกาศเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๑๐ เดิมชื่อ วัดชนวน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๙ ส่วนตัวสิมสร้างขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๖๐ ลักษณะสถาปัตยกรรมได้รับอิทธิพลจากฝีมือช่างญวน ผนังสิมมีฮูป แต้มทั้งด้านนอกและด้านในใช้สีฝุ่น แสดงเรื่องวรรณกรรมพื้นบ้าน ด้านนอกเป็นเรื่องราวสินไซหรือสังข์ศิลป์ชัย วรรณกรรมลุ่มน้ำโขงที่ได้รับความนิยม ส่วนด้านในแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับพระเวสสันดรชาดก 
 
การเดินทาง จากตัวเมืองขอนแก่น ไปตามทางหลวงหมายเลข ๒ ถนนมิตรภาพ
 ถึงสี่แยกบ้านไผ่ ตรงขึ้นไปตามทางหลวงหมายเลข ๒ (บ้านไผ่-พล) ประมาณ ๑ กิโลเมตร จะมีเส้นทางแยกเข้าวัดอยู่ฝั่งขวามือ รวมระยะทางจาก ตัวเมือง ๕๐ กิโลเมตร

 </div>

อำเภอบ้านไผ่

<div> 
 สิมวัดสระบัวแก้ว 
 ตั้งอยู่ที่บ้านวังคูณ สิ่งที่น่าสนใจคือ ภาพจิตรกรรมและประติมากรรม ตรงเชิงบันไดทางขึ้นสู่โบสถ์ ที่เป็นสิงห์หมอบทั้งซ้ายและขวา ด้านหน้าสิงห์ทั้งสองมีรูปปั้นคนนั่งเหยียดเท้า รูปปั้นทั้งสองล้วนเป็น ฝีมือของหลวงพ่อผุย พระอุปัชฌาย์ วัดสระบัวแก้ว ส่วนผนังของโบสถ์แห่งนี้ก่ออิฐถือปูน บริเวณภายในและภายนอก ผนังทั้งสี่ด้านมีจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของผู้คน ชาดก สวรรค์ นรก หรือนิทานพื้นบ้าน มีการแบ่งองค์ประกอบของภาพออกเป็นตอนๆ โดยช่างแต้ม (คนวาด) จะใช้เส้นแถบหรือสินเทาเป็นตัวแบ่งเรื่อง ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ฮูปแต้ม (ภาพวาด) อีสานมักไม่ปรากฏว่ามีสินเทา ซึ่งสินเทานี้มีรูปร่างเหมือนสายฟ้าแลบ สามารถเห็นได้ในงานจิตรกรรมฝาผนังสมัยกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงรัตนโกสินทร์ สิ่งที่น่าประทับใจเป็นพิเศษสำหรับฮูปแต้มวัดสระบัวแก้ว คือ ช่างแต้มมีอิสระที่จะแสดงฝีมือของตนได้อย่างเต็มที่ในการเขียนภาพต้นไม้ ใบไม้ และภาพสัตว์นานาชนิด ซึ่งลักษณะนี้จะคล้ายกับงานจิตรกรรมตะวันตกในสมัยอิมเพรสชั่นนิสม์ สังเกตได้จากฝีแปรงการแตะแต้ม ส่วนสีที่ใช้จะเป็นสีเหลือง คราม ดินแดง เขียว ฟ้าและดำ 
 
การเดินทาง จากขอนแก่น ใช้ทางหลวงหมายเลข ๒ (มิตรภาพ) มุ่งสู่อำเภอพล
ระยะทาง ๗๕ กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข ๒๐๗ ไปยังอำเภอหนองสองห้อง ๑๗ กิโลเมตร (ระหว่างกิโลเมตรที่ ๒๗-๒๘) ก็จะถึงบ้านวังคูณ แล้วเลี้ยวขวาเข้าไป ๑ กิโลเมตร
 </div>

อำเภอหนองสองห้อง

<div> 
 ปราสาทเปือยน้อย หรือ พระธาตุกู่ทอง 
ถึงแม้จะเป็นปราสาทหินที่มีขนาดไม่ใหญ่เท่ากับปราสาทหลายแห่งที่พบทางอีสานตอนใต้ แต่ก็นับว่าเป็นปราสาทเขมรที่สมบูรณ์มากแห่งหนึ่งสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๖-๑๗ เป็นศิลปะผสมระหว่างศิลปะเขมรแบบบาปวนและแบบนครวัด เพื่อใช้เป็นเทวสถานในศาสนาฮินดู แผนผังการสร้างมีความหมายเป็นเขาพระสุเมรุ ซึ่งถือเป็นแกนจักรวาลอันเป็นที่สถิตย์ของเทพเจ้าที่เรียกว่า "ศาสนบรรพต” สิ่งก่อสร้างภายในบริเวณปราสาทเป็นไปตามแบบแผนของศาสนสถานขอมโบราณ หน้าบันขององค์ปรางค์ประธานสลักเป็นพระยานาคราชมีลวดลายสวยงามมาก ทับหลังสลักเป็นรูปนารายณ์บรรทมสินธุ์ที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ "โคปุระ" (ซุ้มประตู) อยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ด้านข้างโคปุระเจาะเป็นช่องหน้าต่าง "กำแพงแก้ว" มีฐานเป็นบัวคว่ำ บัวหงาย มีการสลักศิลาแลงเป็นร่องแบบลาดบัว 
 
การเดินทาง จากขอนแก่นใช้ทางหลวงหมายเลข ๒ (ขอนแก่น-บ้านไผ่) ระยะทาง ๔๔ กิโลเมตร เข้าทางหลวงหมายเลข ๒๓ (บ้านไผ่-บรบือ) ไปอีก ๑๑ กิโลเมตร แล้วแยกขวาเข้าสู่อำเภอเปือยน้อยอีก ๒๔ กิโลเมตร
 </div>

อำเภอเปือยน้อย

<div> 
 ศาลาไหมไทย หรือ อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖๐ พรรษา มหาราชินี 
ตั้งอยู่บริเวณวิทยาลัยการอาชีพขอนแก่น เป็นหนึ่งในโครงการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 
๕ รอบ (๑๒ สิงหาคม ๒๕๓๕) เพื่อเป็นศูนย์สืบสานพระราชปณิธานงานศิลปาชีพ
ด้านผ้าไหมและผลิตภัณฑ์ไหมของภาคอีสาน รวมทั้งเป็นศูนย์อนุรักษ์ศิลปะวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวอีสาน ภายในอาคารจัดแสดงกรรมวิธีการผลิตตั้งแต่มัดย้อมจนถึงวิธีการทอ อุปกรณ์เครื่องใช้เกี่ยวกับไหมและของเก่าแก่ที่ควรอนุรักษ์รวมถึงผ้าไหมมัดหมี่โบราณลวดลายต่างๆ ที่พิเศษที่สุดคือ จัดแสดงผ้าไหมมัดหมี่ที่แพงที่สุดในโลก ฝีมือชาวอำเภอชนบทและเคยชนะการประกวดผ้าไหมของเอเชีย พร้อมทั้งได้รับพระราชทานถ้วยรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ศาลาไหมไทย
 
เปิดให้เข้าชมทุกวันในเวลาราชการ รายละเอียดติดต่อที่วิทยาลัยการอาชีพขอนแก่น อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น ๔๐๑๘๐ โทร. ๐ ๔๓๒๘ ๖๑๖๐
 
การเดินทาง จากขอนแก่น ใช้ทางหลวงหมายเลข ๒ (ขอนแก่น-โคราช) ๔๔ กิโลเมตร เลี้ยวขวาที่สี่แยก บ้านไผ่เข้าทางหลวงหมายเลข ๒๒๙ ไปอีก ๑๒ กิโลเมตร ศาลาไหมไทยอยู่ทางซ้ายมือ (ตรงข้ามกับหนองกองแก้ว)
</div>

อำเภอชนบท

<div> 
 อุทยานกล้วยไม้ช้างกระ 
 เป็นชื่อกล้วยไม้ป่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ในบริเวณวัดป่ามัญจาคีรี มีต้นกล้วยไม้ช้างกระมากกว่า ๔,๐๐๐ ต้น เกาะตามต้นไม้ที่มีอายุนับร้อยปีกว่า ๒๘๐ ต้น ระหว่างเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ช้างกระจะออกดอกบานชูช่อสวยงามส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ไปทั่วบริเวณ 
 การเดินทาง 
 เอยู่ห่างจากตัวอำเภอมัญจาคีรี ๑ กิโลเมตร และห่างจากอำเภอเมือง ๕๗ กิโลเมตร ใช้เส้นทางถนนมิตรภาพจากกรุงเทพมหานคร (ทางหลวงหมายเลข ๒) เลี้ยวซ้ายเข้าอำเภอชนบท ต่อไปตามทางหลวงหมายเลข ๒๒๙ (ชนบท–มัญจาคีรี) สังเกตทางเข้าวัดด้านซ้ายมือ ก่อนเข้าตัวเมืองอำเภอมัญจาคีรี ระยะทางจากถนนมิตรภาพ ๓๕ กิโลเมตร หรือหากเดินทางจากขอนแก่นใช้เส้นทางหมายเลข ๒๗๓๑ (ขอนแก่น–พระยืน) เชื่อมต่อกับเส้นทางหมายเลข ๒๐๖๒ (พระยืน–มัญจาคีรี) 
 หมู่บ้านเต่า 
 ตั้งอยู่ที่บ้านกอก ตำบลสวนหม่อน เป็นหมู่บ้านที่มีการอนุรักษ์"เต่าเพ็ก” ซึ่งเป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง กระดองมีสีเหลืองแก่ปนน้ำตาล มีอยู่เป็นจำนวนมากซึ่ง พบเห็นได้ง่ายบริเวณใต้ถุนบ้านเรือน หรือตามถนนภายในหมู่บ้าน 
 การเดินทาง 
 เจากขอนแก่นไปตามทางหลวงหมายเลข ๑๒ (ขอนแก่น-ชุมแพ) ประมาณ ๑๐ กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข ๒๐๖๒ (ขอนแก่น-มัญจาคีรี) ๕๔ กิโลเมตร (ก่อนถึงอำเภอมัญจาคีรี ๒ กิโลเมตร) ถึงบริเวณบ้านกอก ปากทางเข้าหมู่บ้านเต่าอยู่ด้านซ้าย จะสังเกตเห็นเป็นรูปเต่าจำลอง ๒ ตัว วางอยู่บนแท่นหินสูงจากพื้นดิน ๒ เมตร ตั้งอยู่ตรงข้ามวัดศรีสุมัง จากนั้นเลี้ยวซ้ายใช้เส้นทางข้างวัดเข้าสู่เขตหมู่บ้านกอกประมาณ ๕๐ เมตร 
 มวัดสระทองบ้านบัว 
 ตั้งอยู่ที่บ้านบัว ตำบลกุดเค้า เป็นอาคารที่มีคุณค่าทางสถาปัตยกรรม แสดงลักษณะเด่นชัดของถิ่นอีสาน มีการแต้มสีภาพภายนอกอาคารประดับแว่นแก้วฐานชุกชี ภายในยังคงประดิษฐานพระประธาน ศิลาทรายรูปแบบอีสานที่หาชมได้ยาก โดยในปี ๒๕๔๕ ได้รับรางวัลอาคารทรงคุณค่า ด้านการอนุรักษ์มรดกและวัฒนธรรมแห่งเอเชียและแปซิฟิก จากองค์การยูเนสโก้ (UNESCO)
</div>

อำเภอมัญจาคีรี

<div>
 เมืองโบราณโนนเมือง 
 อยู่ในเขตบ้านนาโพธิ์ ห่างจากอำเภอเมือง ๘๐ กิโลเมตร เล่าสืบต่อกันมาว่า ที่เนินดินกว้างที่เรียกว่าโนนเมืองนั้นเป็นเมืองโบราณ ลักษณะเป็นเนินดินรูปไข่ มีพื้นที่ประมาณ ๑๗๐ ไร่ ล้อมรอบด้วยคูเมือง ๒ ชั้น เมื่อนักโบราณคดีเข้าไปสำรวจพบใบเสมาหินทรายศิลปะทวาราวดีปักอยู่ในเมืองและพื้นที่โดยรอบมีเศษภาชนะดินเผาชิ้นไม่ใหญ่นัก
กระจัดกระจายอยู่ทั่วไปบนเนินดิน เศษภาชนะดินเผาเหล่านี้มีทั้งชนิดเขียนสีแดง
ชนิดลายขูดขีดและลายเชือกทาบ ในชั้นดินสมัยทวาราวดี (พุทธศตวรรษที่ ๑๒-๑๖)
ไม่พบหลักฐานของการฝังศพ สันนิษฐานว่าเมื่อ พุทธศาสนาเผยแพร่มาสู่โนนเมือง ประเพณีการฝังศพจึงเปลี่ยนไป ยิ่งขุดชั้นดินลึกลงไปยิ่งพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์
ที่น่าสนใจ เมืองโบราณแห่งนี้เคยมีชุมชนมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ (ตอนปลาย) พบโครงกระดูกมนุษย์อายุราว ๒,๕๐๐ ปี ผู้คนสมัยนี้มีพิธีฝังศพตามประเพณีโบราณ
มีการฝังเครื่องมือเครื่องใช้ลงไปพร้อมศพด้วย เช่น หม้อและภาชนะดินเผา
ทั้งลายเขียนสี ลายขูดขีด และลายเชือกทาบ รวมทั้งกำไลสัมฤทธิ์ กำไลกระดูกสัตว์ เปลือกหอย ลูกปัดหินสี ฯลฯ นอกจากนั้นยังมีการค้นพบเครื่องมือเหล็กประเภทจอบ เคียว และกระดูกของสัตว์ต่างๆ เช่น เก้ง กวาง และปลาหลายชนิด ทำให้ทราบว่าผู้คน
นี่ดำรงชีวิตด้วยการเกษตรกรรม มีผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่เรื่อยมาจนถึงสมัยลพบุรี
พุทธศตวรรษที่ ๑๖-๑๗) และทิ้งร้างไปในที่สุด
 การเดินทาง ใช้เส้นทางขอนแก่น-ชุมแพ (ทางหลวงหมายเลข ๑๒) ผ่านตัวอำเภอชุมแพ ถึงที่ทำการไปรษณีย์ เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก ๕ กิโลเมตร
 
อุทยานแห่งชาติภูผาม่านำ 
ตั้งอยู่บนพื้นป่าดงลาน ตำบลนาหนองทุ่ม คลอบคลุมพื้นที่ ๓๕๐ ตารางกิโลเมตร
 ของอำเภอภูผาม่าน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย
รูปลักษณ์ภายนอกของอุทยานแห่งนี้ คือเทือกเขาหินปูนที่มีหน้าผาตัดตรงดิ่งลงมาเป็นริ้วๆ คล้ายผ้าม่านผืนใหญ่ สภาพป่าของที่นี่ยังอุดมสมบูรณ์ด้วยป่าดิบ และป่าไม้เบญจพรรณ สภาพอากาศจะเย็นชื้นเกือบตลอดปี อุทยานแห่งนี้มีพื้นที่ทั้งหมด ๒๑๘, ๗๕๐ ไร่ ครอบคลุม อาณาบริเวณในอำเภอภูผาม่าน
 และอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่นและอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย เนื่องจากแหล่งท่องเที่ยวภายในอุทยานอยู่กระจัดกระจายกันจึงแบ่งเส้นทางท่องเที่ยวได้สองเส้นทาง คือ

-เส้นที่ว่าการอำเภอภูผาม่าน ไปตามเส้นทางชุมแพ-เพชรบูรณ์ (ทางหลวงหมายเลข ๑๒)เลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข ๒๐๑ ประมาณ ๑๐ กิโลเมตร 
 เลี้ยวซ้ายไปตามทางสู่ที่ว่าการอำเภอภูผาม่าน ได้แก่

 ถ้ำค้างคาว 
อยู่ใกล้เคียงกับถ้ำค้างคาวเป็นถ้ำที่มีลักษณะยาวเฉียงขึ้นด้านบนสามารถเดินทะลุถึงยอดภูผาม่านได้ แต่เส้นทางค่อนข้างลำบาก ภายในถ้ำมีเสาหินขนาดใหญ่และมีหินงอกหินย้อยสวยงาม รถยนต์เข้าถึงได้ตลอดทั้งปีแต่เหมาะที่จะท่องเที่ยวในฤดูหนาวมากกว่าเพราะในฤดูฝนจะมีตะไคร่จับก้อนหินทำให้ลื่นได้

ถ้ำภูตาหลอ 
 ตั้งอยู่ที่บ้านวังสวาบ ห่างจากที่ว่าการอำเภอ ๑๗ กิโลเมตร รถยนต์เข้าถึงได้เฉพาะในฤดูแล้ง เป็นถ้ำ ที่โอ่โถง พื้นที่ประมาณไร่เศษ เพดานถ้ำสูงประมาณ ๕-๗ เมตร มีหินงอกหินย้อยซึ่งยังอยู่ในสภาพที่เป็นธรรมชาติ พื้นถ้ำเป็นดินเรียบอากาศภายในเย็นสบาย หินบางก้อนมีลักษณะคล้ายหินเขี้ยวหนุมาน
 
 
 น้ำตกตาดฟ้า 
 เป็นน้ำตกที่เกิดจากลำห้วยตาดฟ้าซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนอำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น กับอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่ในท้องที่บ้านดงสะคร่าน หมู่ที่ ๗ ตำบลวังสวาบ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ ๔๐ กิโลเมตร รถยนต์สามารถเข้าไปถึงแค่บ้านตาดฟ้า หลังจากนั้นต้องเดินเท้าต่อไปอีก มีน้ำตกทั้งหมด ๕ ชั้น ชั้นที่สวยงามที่สุดคือ ชั้นสุดท้ายซึ่งมีความสูงประมาณ ๘๐ เมตร ในฤดูฝนน้ำตกตาดฟ้าจะสวยงามที่สุด
 
 - เส้นสำนักงานอุทยานฯ ตรงต่อมาจากเส้นทางเดิม ตามทางหลวงหมายเลข ๒๐๑ ได้แก่
 น้ำตกตาดใหญ่ 
 
 ถ้ำพญานาคราช 
 ภายในมีหินงอกหินย้อยลักษณะเป็นริ้วคล้ายม่านประดับด้วยเกร็ดประกายแวววาวของหินแร่สวยงามมาก รถยนต์เข้าถึงเชิงเขาที่เป็นตัวถ้ำได้ ถ้ำนี้มีความคดเคี้ยวคล้ายตัวพญานาคยาวประมาณ ๑ กิโลเมตร
 
 ถ้ำลายแทง 
 อยู่ถัดจากถ้ำพญานาคราช ๘๐๐ เมตร มีภาพเขียนสีโบราณบนผนังถ้ำกว้าง ๒ ตารางเมตร ภาพมีลักษณะต่าง ๆ เช่น ภาพคน สัตว์และอื่นๆ รวมแล้วประมาณ ๗๐ ภาพ 
 แสดงถึงอารยธรรมและการดำรงชีวิตของ คนยุคก่อนประวัติศาสตร์กว่า ๒,๐๐๐ ปี
 นอกจากนี้ยังมี "น้ำตกตาดร้อง” หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "น้ำตกตาดฮ้อง” อยู่ในเขตจังหวัดเลย ระหว่างรอยต่ออุทยานแห่งชาติภูกระดึง อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน และลำน้ำพอง เป็นน้ำตกขนาดใหญ่สูงประมาณ ๗๐ เมตร ที่เรียกว่าน้ำตกตาดร้อง เนื่องจากบริเวณใต้น้ำตกมีแผ่นหินขนาดใหญ่ยื่นออกมารองรับน้ำเปรียบเสมือนลิ้นขนาดใหญ่ เวลา น้ำตกลงมากระทบแผ่นหินและแฉลบไปตามซอกหินต่างๆ ทำให้เกิดเสียงดังก้องไปทั่วป่า
 
อุทยานฯ ไม่มีที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยว ผู้สนใจเที่ยวชมควรเตรียมพร้อมในทุกด้าน รายละเอียดเพิ่มเติมติดต่อ กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช โทร. ๐ ๒๕๖๒ ๐๗๖๐ หรืออุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ตำบลหนองนาทุ่ม อำเภอชุมแพ โทร. ๐ ๔๓๒๑ ๐๑๖๓
 
 
 
 </div>

อำเภอชุมแพ

<div>
 เขื่อนอุบลรัตน์ 
 เรียกอีกชื่อว่า "เขื่อนพองหนีบ” เป็นเขื่อนหินทิ้งแกนดินเหนียวสร้างข้ามแม่น้ำพอง
โดยปิดกั้นลำน้ำพองตรงบริเวณช่องเขาที่เป็นแนวต่อระหว่างเทือกเขาภูเก้าและภูพานคำ การก่อสร้างเริ่มเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๗ แล้วเสร็จปี พ.ศ. ๒๕๐๙ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยสมเด็จ พระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าอุบลรัตน์ราชกัญญาฯ ได้เสด็จไปทรงทำพิธีเปิดเขื่อนเมื่อวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๕๐๙
เขื่อนนี้มีประโยชน์ในด้านต่างๆ ทั้งการผลิตกระแสไฟฟ้า การเกษตร การประมง
การป้องกันอุทกภัย การคมนาคม ตลอดจนเป็นที่สำหรับพักผ่อนของประชาชน
ภายในบริเวณเขื่อนมีร้านอาหาร บ้านพัก และกิจกรรมต่างๆ เช่น การนั่งเรือชมทัศนียภาพเหนือเขื่อน ชมสวนไม้ในวรรณคดีและสวนประติมากรรมไดโนเสาร์ รวมทั้ง
มีสนามกอล์ฟบริการอีกด้วย 
 สอบถามรายละเอียดได้ที่ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ที่ทำการเขื่อนอุบลรัตน์ โทร. ๐ ๔๓๔๔ ๖๒๓๑ กรุงเทพมหานคร โทร. ๐ ๒๔๓๖ ๖๐๔๖-๘
 การเดินทาง ห่างจากตัวเมืองขอนแก่น ๕๐ กิโลเมตร ใช้ทางหลวงหมายเลข ๒ (ขอนแก่น-อุดรธานี) ถึง หลักกิโลเมตรที่ ๔๗๐-๔๗๑ จะมีทางแยกซ้ายมือเข้าสู่เขื่อนอุบลรัตน์อีก ๒๔ กิโลเมตร
 
วัดพระพุทธบาทภูพานคำ 
ตั้งอยู่บริเวณไหล่เขาภูพานคำ เป็นวัดที่มีพระพุทธรูปสีขาวขนาดใหญ่ คือ หลวงพ่อใหญ่ หรือ หลวงพ่อขาว สูง ๑๔ เมตร บริเวณใกล้เคียงมีพระพุทธบาทจำลอง
 มีบันไดขึ้นไปหน้าวัด ๑,๐๔๙ ขั้น สามารถนำรถยนต์ขึ้นไปบนยอดเขาได้ เมื่อขึ้นไปบนวัดแล้วมองลงมาจะเห็นทิวทัศน์ที่สวยงาม การเดินทาง ใช้เส้นทางเดียวกับเขื่อนอุบลรัตน์ 
 อยู่ทางซ้ายมือก่อนถึงเขื่อน ๔๕๐ เมตร


 บางแสน ๒ และหาดจอมทอง 
ตั้งอยู่ที่บ้านหินเพิง ตำบลท่าเรือ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองไป ๕๓ กิโลเมตร บรรยากาศชายหาดริมทะเลสาบน้ำจืดเหนือเขื่อนอุบลรัตน์ในยามเย็นสวยงามมาก ส่วนกิจกรรมทางน้ำที่น่าสนใจ คือ จักรยานน้ำ 
บานานาโบต ห่วงยางและเรือสกูตเตอร์นอกจากนี้ยังมีอาหารเลิศรสที่ปรุงจากปลาหลากหลายชนิดไว้บริการอีกด้วย ช่วงเทศกาลสำคัญหรือวันหยุดมักจะมีนักท่องเที่ยวเดินทางไปชมธรรมชาติ 
และเล่นน้ำกันเป็นจำนวนมาก 

อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ 
 ครอบคลุมพื้นที่อำเภออุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น และอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู มีพื้นที่ ๓๒๐ ตารางกิโลเมตร หรือ ๒๐๑,๒๕๐ ไร่ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๒๘ สภาพพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าเต็งรัง ใบไม้จะเปลี่ยนสีผลัดใบในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนที่ตั้งของสำนักงานอุทยานฯ จะอยู่บริเวณภูพานคำริมทะเลสาบเหนือเขื่อนอุบลรัตน์มีทิวทัศน์ที่สวยงาม โดยเฉพาะเวลาพระอาทิตย์ตก ภายในบริเวณที่ทำการอุทยานฯ มีสถานที่สำหรับตั้งค่ายพักแรมได้ สิ่งที่น่าสนใจส่วนใหญ่จะอยู่ บริเวณภูเก้าในเขตจังหวัดหนองบัวลำภู ได้แก่ ร่องรอยก่อนประวัติศาสตร์ของชุมชนในสมัยบ้านเชียง เช่น ภาพเขียนสี และภาพสลักตามผนังถ้ำต่างๆ และรอยเท้าไดโนเสาร์ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นพันธุ์เดียวกับรอยเท้าที่พบที่อำเภอภูเวียง เป็นต้น
 
 สอบถามรายละเอียดได้ที่อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ โทร. ๐๘ ๑๒๒๑ ๐๗๖๔ หรือกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช โทร. ๐ ๒๕๖๒ ๐๗๖๐
 การเดินทาง ใช้เส้นทางสายขอนแก่น-เขื่อนอุบลรัตน์ ถึงตลาดอุบลรัตน์ ระยะทาง ๕๐ กิโลเมตร จากนั้นใช้เส้นทางเขื่อนอุบลรัตน์-โนนสัง ระยะทาง ๖ กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ หรือใช้เส้นทางสายอุดรธานี-เลย เข้าสู่ อำเภอโนนสัง ที่สามแยกจังหวัดหนองบัวลำภู ระยะทาง ๔๐ กิโลเมตร ถึงสามแยกโสกจานเลี้ยวขวาเส้นทางบ้านโสกจาน-เขื่อนอุบลรัตน์ ระยะทาง ๕๔ กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานฯ หรือขึ้นรถโดยสารประจำทางสายเขื่อนอุบลรัตน์-โนนสัง บริเวณตลาดอำเภออุบลรัตน์
 
 </div>

อำเภออุบลรัตน์

สถานที่ท่องเที่ยวแนะนำ